آنچه درباره مادران باید بدانیم.

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی

آگاهی از چگونگی دردهای قبل از زایمان – که مجموعه ای از انقباضات و انبساطات رحمی است – به زن باردار نوعی آرامش و اطمینان خاطر بیشتر می بخشد و از نظر روحی به آمادگی او در هنگام مواجه شدن با آن ها کمک می نماید.

اطلاعات زیر در شناسایی زمان شروع درد مفید می باشد:

حدوداً چند روز قبل از شروع دردهای زایمان، اغلب زن باردار شاهد ترشحاتی خونی خواهد بود. علاوه بر این، ظاهر شدن دردهای موقت و گذرا که احساسی شبیه به زمان قاعدگی را به همراه دارند. از علائم مشخصه دیگر نزدیک بودن دردهای زایمانی محسوب می شوند. این دردها، در پی بروز انقباضات و انبساطات رحمی متداومی، که از نظم خاصی برخوردارند، ظاهر شده و به تدریج از فاصله زمانی آن ها کاسته و شدیدتر می شود.  در برخی از موارد، با علائمی همچون لکه بینی ترشحات مجرای رحم، پاره شدن کیسه آب (کیسه آمنیون) همراه می باشند.

در صورتی که هیچ اثری از دردهای زایمانی وجود نداشته باشد، اما ترشحات مجرای رحم مشاهده شده و یا پاره شدن کیسه آب اتفاق بیفتد، بایستی فوراً به پزشک معالجه تان مراجعه نموده و خود را برای زایمان آماده کنید.

انقباضات رحمی:

جمع شدن ماهیچه های رحم را انقباض رحمی می گویند. از قسمت بالای رحم شروع شده و سپس به تمامی قسمت های دیگر آن گسترش می یابد. هر انقباض پس از شروع شدن و رسیدن به حد ماکزیمم خود،به تدریج کم وبعد ناپدید می شود.

با شروع دردهای زایمانی، انقباضات با فاصله زمانی کوتاه تری ظاهر شده و بر شدت و طول مدت آن افزوده می شود. در آغاز با فاصله هر ۲۰ دقیقه ظاهر می شوند و در مراحل پایانی، این فاصله زمانی به ۲ تا ۳ دقیقه کاهش می یابد. در پی این انقباضات، گردن رحم نازک شده و از قطر آن کاسته می شود تا اینکه بالاخره محو شده و با رحم یکی می شود. هنگامی که گردن رحم به حداکثر انبساط خود (حدود ۱۰ سانتی متر) رسید، نوزاد آماده به دنیا آمدن است.

انواع انقباضات رحمی:

  • انقباضات رفلکس: 

در طول دوران بارداری مشاهده شده و علت آن حرکات جنین می باشد.

  • انقباضات قبل از دردهای زایمانی: 

در آخرین ماه بارداری و بالاخص در آخرین هفته ها مشاهده می شوند. غالباً بدون درد می باشند.

  • انقباضات و دردهای زایمانی : 

سبب جمع شدن و سپس انبساط گردن رحم و تغییر آن شده و اولین علائم آغاز دردهای زایمانی به حساب می آیند. در مرحله پایانی انقباضاتی که درد آن ها کمتر از نوع قبلی بوده و با نوعی احساس تمایل به رهایی یافتن همراه است، موجب رانده شدن نوزاد به خارج می گردد.

  • انقباضات ثانوی: 

پس از گذشت مدت کوتاهی از لحظه زایمان، این انقباضات با شدت کمتری ظاهر شده و ناشی از جدا شدن جفت می باشند.

  • انقباضات بعد از زایمان: 

حدود ۴۰ روز به طول می انجامد و به منظور برگرداندن رحم به شرایط اولیه  خود صورت می گیرد. این انقباضات معمولا در مواقعی که نوزاد مشغول مکیدن پستان است، بیشتر مشاهده شده و دردناک ترند.

زایمان طبیعی:

– تقویت عضلات از طریق انجام حرکات نرمشی مفید و مؤثر در دوران بارداری و همچنین فعالیت های بدنی دیگر، در صورتی که همراه با آرامش روحی باشد، در آماده سازی بدن برای زایمان نقش مؤثری دارد.

– برای آنکه با روحیه بالاتری با دردهای زایمان مواجه شوید، قبل از هر چیز آگاهی از چگونگی آن ها توصیه می شود. زیرا ترس از تجربه ای که هرگز با آن رو به رو نشده ایم، تنها به وحشت ما خواهد افزود.

– سعی کنید زیاد در مورد لحظه زایمان فکر نکنید. به گفته های دیگران نیز کمتر توجه کنید. زیرا شدت دردهای زایمان در افراد مختلف، با توجه به شرایط جسمی و روحی، و همچنین سطح آگاهی کاملا متفاوت است. بنابراین دلیلی وجود ندارد که خودتان را جای آن ها قرار دهید.

– لحظه زایمان بسیار زیباست. موجودی که نه ماه، شب و روز در درون شکم مادر رشد کرده، حال می خواهد به دنیا بیاید. بنابراین طبیعی است که برای تولد او، باید مرحله ای را پشت سر گذاشت، مرحله ای موقت و کوتاه مدت همراه با کمی درد. برای مادری که در رؤیای شیرین دیدن فرزند دلبندش است، تحمل دردهای زایمان امری طاقت فرسا نیست.

– به هنگام ظاهر شدن هر انقباض و در پی آن سفت شدن عضلات رحم، زن باردار نباید با جمع کردن و سفت کردن عضلات بدن، در برابر آن مقاومت کند.

– به محض ورود به اتاق زایمان از ماما بخواهید که زمان (زور زدن) را به شما بگوید.

زمان رفتن به زایشگاه:

بهترست فرد حامله در صورت بروز دردهای زایمانی بلافاصله به پزشک مربوطه و یا بیمارستان مراجعه کند تا کاملا مورد بررسی قرار گرفته، و تشخیص شروع واقعی دردهای زایمانی توسط پزشک داده شود و از عوارض مختلفی چون دیسترس جنینی – جدا شدن زودرس جفت- احتمال خروج بند ناف یا پاره شدن کیسه آب و غیره اطلاع یافته و جلوگیری شود.

البته کاملا واضح است که از قبل بایستی زایشگاه مورد نظر را با هماهنگی پزشک معالجتان انتخاب کرده و مدت زمانی را که برای رسیدن به آنجا به طول می انجامد، در نظر بگیرید.

– در صورتی که فرزند اولتان است و نگرانید و احساس ناامنی می کنید، می توانید به منظور کسب اطمینان بیشتر به زایشگاه مراجعه نموده و با معاینه متخصص زنان و یا ماما، از زمان دقیق زایمان خود مطلع شوید.

– همیشه به خاطر داشته باشید که در اولین بارداری، مدت دردهای زایمان بیشتر است و به طور متوسط حدود ۶ تا ۱۲ ساعت می باشد.

 

یک صبحانه خوب برای کاهش وزن

قوانین صبحانه ای برای کاهش وزن

صبحانه یکی از وعده‌های غذایی اصلی روزانه محسوب می‌شود و در صورت انتخاب‌هایی درست می‌تواند فواید بسیاری را برای ما به همراه داشته باشد. اما متاسفانه بسیاری از مردم جهان با مصرف مواد غذایی ناسالم نه تنها از فواید صبحانه‌ای خوب بهره‌مند نمی‌شود، بلکه ممکن است با ضرر و آسیب نیز مواجه شوند.به گزارش ویمنز هلث، در صورت انتخاب مواد غذایی سالم و مقوی، صبحانه می‌تواند یکی از اجزا کلیدی برای افرادی باشد که قصد کاهش وزن دارند. بنابر پژوهش‌های صورت گرفته، افرادی که در وعده صبحانه کالری بیشتری دریافت می‌کنند و در وعده شام کالری‌های کمتری مصرف می‌کنند، در تحقق هدف کاهش وزن، کاهش اندازه دور کمر، و احساس سیری برای مدت زمانی طولانی‌تر موفق‌تر هستند.صبحانه‌ای سرشار از کربوهیدارت‌ها موجب می‌شود تا قند خون به سرعت بالا رفته و خیلی زود نیز افت کند و از این رو، حدود دو ساعت بعد از صرف صبحانه احساس گرسنگی خواهید کرد. در ادامه با مواد مغذی مفیدی که می‌توانید در وعده صبحانه مصرف کنید و در مسیر کاهش وزن نیز موفق‌تر باشید، بیشتر آشنا می‌شوید.

پروتئین

برای دریافت پروتئین در وعده غذایی صبحانه می‌توانید مصرف تخم مرغ را مد نظر قرار دهید. صرف صبحانه ای سرشار از پروتئین با احساس سیری در بلند مدت، کاهش مصرف میان وعده‌های ناسالم، و کاهش کلی هوس غذا خوردن مرتبط است. کمبود پروتئین در وعده صبحانه می‌تواند کاهش توده عضلانی و سوخت و ساز بدن را موجب شود. بسیاری از مردم جهان در وعده‌های ناهار و شام پروتئین زیادی مصرف می‌کنند، اما پروتئین کافی از صبحانه دریافت نمی‌کنند.

فیبر

اگر مواد غذایی حاوی فیبر را مصرف کنید به طور خودکار مصرف بسیاری از مواد غذایی کم ارزش مانند منابع کربوهیدارتی که ساده و پالایش شده هستند (به عنوان مثال، دونات) را حذف خواهید کرد. مصرف مواد غذایی با محتوای فیبر بالا می‌تواند روند گوارش را کند سازد که به حفظ احساس سیری در مدت زمانی طولانی‌تر کمک می‌کند و به شکلی پایدارتر از انرژی منتج می‌شود. از جمله مواد غذایی سرشار از فیبر می‌توان به نان تست تولید شده از غلات سبوس دار، جو دوسر و میوه‌ها و سبزیجات اشاره کرد.

توصیه هایی برای والدین کودکان دوقلو

بارداری با دو جنین: 

در سال های اخیر میزان دوقلویی زایی رشد چشمگیری داشته است. به طور طبیعی در هر زایمان احتمال دوقلویی زایی یک درصد است و ۲ درصد از کل نوزادان هر جمعیت دوقلو هستند. اما به طوری کلی عواملی وجود دارند که شانس دوقلوزایی را بیشتر می کنند. وراثت یکی از آن ها و شاید شایع ترین علت باشد. دوقلوزایی در خانم هایی که سابقه این پدیده را در خانواده شان دارند، شیوع بیشتری دارد. به خصوص اگر این سابقه خانوادگی در سمت مادری آن ها باشد. حاملگی دوقلویی در بعضی نژادهای خاص هم بیشتر است. خانم های آفریقایی و سیاه پوستان بیشتر احتمال دارد با ۲ جنین بادار شوند. طبق رکوردهای کتاب گینس بیشترین آمار تولد دوقلوها در قاره آفریقا بوده است. تعداد حاملگی های قبلی هم هر چقدر بیشتر باشد ممکن است باعث شود مادر حاملگی بعدی اش دوقلو باردار شود. اما مسئله ای که در سال های اخیر بیشتر باعث دوقلوزایی شده، بالا رفتن سن حاملگی است. با بالا رفتن سن مادرها در زایمان اول و بعضی اختلالات هورمونی، تعداد تخمک هایی که در هر دوره ماهانه به داخل رحم آزاد می شوند ممکن است بیشتر از یک عدد باشد و همین، شانس دو قلوزایی را بالا می برد. به غیر از این عامل، پیشرفت تکنولوژی و علم درمان ناباروری و به کارگیری هورمون ها باعث شده خانم هایی که تا پیش از این نابارور تشخیص داده می شدند، قادر به بارداری باشند اما باید توجه داشت که شانس چند قلوزایی در این روش ها افزایش می یابد. داروهای بارداری باعث آزاد شدن چند تخمک می شوند و در حاملگی های خارج رحمی و لقاح مصنوعی هم پزشکان برای بالاتر بردن شانس موفقیت همزمان از چند تخمک بارور شده استفاده می کنند که همین مسئله می تواند باعث چند قلوزایی شود. دوقلوزایی در زنان قد بلندی که از روش آی وی اف استفاده می کنند هم بیشتر است. حتی عوامل محیطی هم می توانند به دو قلوزایی کمک کنند. تحقیقات اخیر نشان داده اند که نطفه اکثر دو قلوهای دو تخمی در ماه های تیر و مرداد تشکیل می شود و در ابتدای زمستان یعنی ماه های دی و بهمن کمترین بارورهای دوقلویی رخ می دهد. دانشمندان معتقدند طولانی تر بودن روز در فصل تابستان ممکن است عامل ترشح بیشتر هورمون تحریک کننده فولیکول های تخمدان و در نتیجه بالا رفتن احتمال دوقلوزایی در زنان باشد.

در زمان حاملگی باید حواستان به چه چیزهایی باشد؟

حاملگی بادو جنین می تواند با خطراتی هم همراه باشد. کنده شدن جفت، زایمان پیش از موعد، وزن کم نوزادان در هنگام زایمان، مشکلات خونی و زردی نوزادی در انتقال خون بین ۲ جنین، دیابت حاملگی برای مادر و بیماری فشار خون مادر در زمان حاملگی، مشکلاتی هستند که می تواند در هر زایمانی اتفاق بیفتند، اما احتمالشان هنگام حاملگی دوقلوها کمی بیشتر است. به همین دلیل مراقبت از سلامت مادر از همان هنگامی که پزشک در زمان سونوگرافی به او می گوید که صدای دو قلب را می شنود و ۲ کیسه جنینی می بیند، یعنی زمانی که مادر می فهمد که صاخب دوقلو شده است، باید دو برابر شود.

تغذیه و استراحت مناسب و معاینه منظم توسط پزشک، جزء اصول بارداری است، اما در زمان حاملگی دوقلو، میزان اسید فولیک دریافتی باید کمی بیشتر باشد و حداقل تا ماه سوم حاملگی ادامه داشته باشد. میزان پروتئین رژیم غذایی و مکمل های آهن هم در این نوع بارداری ها باید بیشتر باشد از حالت عادی باشد تا مشکلات خونی و وزن گیری برای نوزادان به وجود نیاید. حاملگی با یک جنین اضافه به این معنی است که باید به ویتامین ها و مکمل هایی که در حاملگی های عادی توسط مادر مصرف می شود هم اضافه کرد. مادر باید مراقب اضافه وزن خودش هم در زمان حاملگی باشد. به طور عادی خانم باردار باید روزانه ۳۰۰ کالری به ازای هر جنین به میزان کالری های دریافتی خود اضافه کند و بیشتر غذا بخورد. این کار شاید با توجه به بزرگتر شدن رحم و فشار به معده، کمی سخت باشد اما مشورت با پزشک و متخصص تغذیه می تواند در انتخاب رژیم غذایی مناسب به مادر کمک کند. در ماه های آخر بارداری مادر باید کاملا تحت نظر پزشک باشد و زمان زایمان و نوع آن حتما توسط پزشک و با توجه به آزمایش های انجام شده در مورد موقعیت جنین ها و میزان مایع آمنیوتیک و وضعیت جفت ها صورت بگیرد. در زایمان طبیعی فاصله به دنیا آمدن بین قل ها معمولا کمتر از یک ساعت است و از آنجا که معمولا وزن نوزادان دوقلو کمتر از بقیه نوزادان است در صورت طبیعی بودن شرایط، زایمان به صورت طبیعی برای مادر چندان سخت نخواهد بود. اگرچه اغلب به خاطر فشار جنین ها به جفت، بسیاری از حاملگی های دوقلویی توسط سزارین پایان می یابند.

مراقب افسردگی باشید: 

در چند ماه اول تولد دوقلوها ممکن است زندگی سختی داشته باشید. به فشارها و استرس مادر شدن مضاعف، باید احتمال افسردگی پس از زایمان را هم اضافه کنید. به همین دلیل حتما باید حواستان باشد که درگیر این بیماری نشوید. ذهنتان را باز کنید، در هر فرصتی که به دست می آورید خودتان را ریلکس کنید و به خوبی های داشتن دوقلوها فکر کنید. انعطاف پذیر باشید و در نهایت اگر احساس کردید میل شدیدی به گریه کردن دارید یا احساس بیهودگی می کنید حتما به پزشک مراجعه کنید.

برنامه ریزی دقیق داشته باشید: 

ابتدا برای خودتان و ساعت های کارتان یک برنامه قابل انجام بریزید و سپس سعی کنید نوزادتان را هم با این برنامه ها تطبیق دهید. ممکن است عجیب به نظر برسد اما نوزادان هم به تدریج می توانند با برنامه شیر خوردن و خوابیدن منظم، خود را همراه کنند. برنامه ریزی را در همه کارها طبق یک لیست انجام دهید تا بین انواع وسایل بچه و پوشک و نوزادانی که جیغ می کشند، سردرگم نشوید، سعی کنید وسایل مورد نیاز روزانه را دوتادوتا کنار بگذارید و از هر کدام به میزان لازم تهیه کنید. از هر چیزی یک لیست تهیه کنید. از نوبت پزشک گرفته تا زمان واکسیناسیون نوزادان و زمان حمام کردن آن ها و داروهای مورد نیازشان. با این روش شلوغی کارها باعث نمی شود چیزی را فراموش کنید.

از دیگران کمک بخواهید: 

غرور و خجالت را کنار بگذارید، با کسی که تعارف ندارید. این کاری نیست که بتوانید به تنهایی انجام دهید. مادرانی که دوقلو دارند به خصوص در سال اول به شدت به کمک دیگران نیازمندند. از مادران دیگری که دو قلو دارند، راهنمایی بخواهند. از همسرتان بخواهید در نگهداری آن ها به شما کمک کند. موقع حمام کردن حتما باید کسی همراهتان باشد و گرنه ممکن است در حالی که مشغول شستن یک نوزاد هستید برای نوزاد دیگر اتفاقی بیفتد یا اینکه سرما بخورد. برای شیر دادن نوزادان هم ممکن است به کمک احتیاج داشته باشید. اگر برایتان مشکلی است، سعی نکنید همزمان هر دو نوزاد را با هم در بغل بگیرید.

برای همسرتان شیفت شب بگذارید:

اینکه مجبور باشید برای شیر دادن یا تر و خشک کردن ۲ نوزاد در شب چند بار بیدار شوید واقعا طاقت فرساست. بهتر است از همسرتان خواهش کنید کمی از مسئولیت ها را در شب به عهده بگیرد تا شما بتوانید استراحت کنید. با این روش هر دوی شما به میزان کافی خواب خواهید داشت.

آن ها دو بچه هستند: 

شما می توانید همزمان به هر دو کودک خود شیر بدهید. کار سختی نیست، فقط کافی است کمی صبر داشته باشید. به طور طبیعی می توان از هرسینه به یک کودک شیر داد و معمولا تا زمان گرسنگی دوباره کودکان سینه های مادر پر از شیر می شود. نگران نباشید. سعی کنید روی زمین بنشینید و به چیزی تکیه بدهید و همزمان دو کودک را روی سینه تان نگه دارید. اگر این کار برایتان سخت است می توانید اول به یکی از نوزادان شیر بدهید و همزمان نوزاد دیگر را روی پایتان روی یک بالش نگه دارید. بعضی از مادران به طور متناوب نوزادان را با شیر خشک و شیر مادر تغذیه می کنند اما این کار ممکن است باعث شود دوقلوها دیگر به شیر مادر توجه نشان ندهند.

نامگذاری ماه های جنینی

روند بارداری و تغییراتی که در بدن مادر در این دوران ایجاد می شود برای بسیاری از زنان، ناشناخته و آمیخته با ترس و اضطراب است. گرچه به مادران تأکید می شود که حاملگی به عنوان یک پدیده طبیعی باید تلقی شود و این تغییرات به منظور سازگاری بدن مادر با حاملگی صورت می گیرد، اما برای رفع ابهامات و پیشگیری از بروز مشکلات، لازم است مادران با سیر طبیعی بارداری و تغییرات و عوارض ناشی از آن آشنا شوند.

ماه های جنینی عبارتند از:

۱- ماه اول، ماه قلب است. چون در چهار هفته اول زندگی جنین، قلب فعالیت خود را آغاز می کند.

۲- ماه دوم، ماه چهره است. در آغاز ماه دوم اعضای بدن به صورت جوانه هایی ظاهر می شوند. چهره نیز به تدریج مشخص می شود و در آن حفره هایی برای دو چشم،دو گوش، بینی و دهان به وجود می آید. مراقبت مادر در این دوران بسیار لازم و ضروری است. خوب است مادر همیشه با وضو باشد. با کوشش تمام از گناهان بپرهیزد. آرامش خود را حفظ کند و عصبانی نشود. از خوردن غذاهای حرام پرهیز کند. اگر مادر دچار ضربه شده یا از داروهای شیمیایی زیادی استفاده کند، احتمال آسیب دیدگی در دستگاه عصبی جنین بسیار است. اگر مادر سرخجه بگیرد، ممکن است جنین عقب ماندگی ذهنی پیدا کند.

۳- ماه سوم، ماه تارهای صوتی است. در این ماه تارهای صوتی به وجود می آیند؛ ولی جنین قادر به ادای صوت نیست. در ابتدای ماه سوم، اعضای جنسی به طور مشخص دیده می شوند.

۴- ماه چهارم، ماه رویش مو است. در این ماه جنین مقداری از زشتی خود را از دست می دهد. پوست بدن شفاف و قرمز رنگ است. کرک نازکی سراپای بدن جنین را می پوشاند. غدد چربی و عرق در زیر پوست، فعالیت خود را آغاز می کنند. در این ماه،نخستین تارهای مو روی سر جنین نمایان می شود.

۵- ماه پنجم، ماه حرکت است. در ابتدای این ماه، جنین درون رحم حرکت می کند. علاوه بر حرکت ظاهری، انگشتان را نیز حرکت می دهد. در این ماه جنین صداهای بلند را شنیده، واکنش نشان می دهد.

۶- ماه ششم، ماه عضلات است. در این ماه فرصتی برای نیرومند شدن جنین فراهم می شود. چهره، وضع متناسبی یافته، ابروها ظاهر می شود. شکل بینی تکامل یافته، گوش ها رشد بیشتری پیدا کرده و گردن حالتی خاص به خود می گیرد. جنین دست ها را روی سینه می گذارد و زانوها را روی شکم خم می کند.

۷- ماه هفتم، ماه اعصاب است. در این ماه مراکز عصبی مختلفی رشد می کنند. اتصال های عصبی پیچیده تری به وجود می آیند و حرکات جنین هماهنگی بیشتری به دست می آورند. تنوع حرکات زیاد شده، جنین به خوبی می تواند خود را حرکت دهد.

۸- ماه هشتم، ماه زیبایی است. تا این زمان اعضای اصلی جنین تکامل یافته و در این ماه جنین زیباتر می شود. چربی پوست موجب می شود چین و چروک ها از بین بروند. کرک های اولیه کم و بیش زایل می گردند و جنین شکل زیبای یک کودک آدمی را به دست می آورد.

۹- ماه نهم، ماه تولد است. در این ماه کرک لطیفی که روی بدن جنین را پوشانده بود از بین می رود. پوست بدن، رنگ سفید مایل به سرخی پیدا می کند. غدد چربی در سراسر پوست به وجود می آیند.

جلوگیری از عوارض ناشی از حاملگی

– جلوگیری از ریزش مو و سست شدن استخوان ها و دندان ها:

زن حامله برای جلوگیری از ریزش مو و خرابی دندان ها باید در مصرف مواد لبنی بکوشد. چون این مواد سرشار از کلسیم هستند و مصرف به اندازه آن ها باعث می شود تاهم مادر از این عوارض مصون بماند و هم کودک از سستی استخوان در امان باشد. اغلب سستی استخوان و گرفتگی قلب و به ضعف رفتن دست و پای زن حامله به علت کمبود مواد آهکی است که با مصرف شیر این عارضه از بین می رود.

– جلوگیری از چین های شکم:

علت این عارضه، علاوه بر بزرگ شدن روز به روز شکم، ترشحات غدد مترشحه داخلی نیز می باشد. با استفاده از پمادهای مخصوص و یا روغن بادام و روغن زیتون و ماساژ دادن شکم به وسیله این روغن ها و یا تجویز عصاره بعضی از غدد می توان از ایجاد و تغییر رنگ چین ها جلوگیری کرد.

– جلوگیری از چاقی در دوران حاملگی:

چاقی، نه تنها برای جنین بلکه برای مادر نیز مضر است. برای جلوگیری از چاقی، زن حامله باید رژیم فاقد چربی را رعایت کند و از خوردن چربی های حیوانی، نشاسته و قند بیش از اندازه بپرهیزد. مصرف چربی های نباتی مثل روغن زیتون اشکالی ندارد.

چرا جنین ریز و درشت می شود؟

از زمان تشکیل نطفه در رحم مادر تا زمان زایمان، وزن مادر و عواملی که ممکن است در این دوران برای مادر و جنین حادث شود، از علت های کم وزنی و یا وزن بالای نوزاد است. چنانچه تولد نوزاد قبل از ماه ششم بارداری اتفاق بیفتد، سقط محسوب شده و نگه داشتن جنین در چنین شرایطی غیر ممکن است.

اگر تولد نوزاد بعد از ماه ششم بارداری صورت بگیرد، زایمان زودرس است. هر چه مادر به پایان ماه نهم بارداری نزدیک می شود، جنین رسیده تر می گردد و سیر طبیعی رشد خود را دارد. بعد از ماه نهم بارداری، اگر نوزاد دیرتر از موعد متولد شود، وزنش کاهش می یابد، زیرا نیازهای تغذیه ای او از طریق جفت تأمین نمی شود. وزن کم، چروک پوست و ناخن های بلند، نشانه های دیر متولد شدن نوزاد است.

وزن طبیعی کودک هنگام تولد بین ۲ کیلو و ۷۰۰ گرم تا ۴ کیلو و ۲۰۰ گرم است. معمولا برای نوزادان ایرانی این وزن طبیعی است. هرچه وزن کودک از این معیار در نظر گرفته شده فاصله بیشتری داشته باشد، مسلما خطر بیشتری کودک را تهدید می کند. در این معیار، کم وزنی مترادف با نارس بودن است. هر چه نوزاد وزن کمتری داشته باشد، نارس تر است.

خطرات نارس بودن نوزاد عمدتا ریه نوزاد و اکسیژن رسانی به بدن و مغز را تحت تأثیر قرار می دهد.همین عامل سبب عقب ماندگی مغزی نوزاد می شود و احتمال مرگ او را افزایش می دهد. عواملی همچون رعایت نکردن رژیم غذایی مناسب مادر در طول مدت بارداری ، جثه بدنی والدین، استرس روانی، عوامل شغلی و وضعیت معیشتی خانواده، مصرف سیگار و همچنین عوامل دیگر مانند عفونت های مایع آمینوتیک و واژینوز باکتری، موجب نارس متولد شدن نوزاد با وزن کم می شود. وزن بالای نوزاد موقع تولد، به وزن بیش از ۴ یا ۴/۵ کیلوگرم گفته می شود. در مادران دیابتی، نوزاد معمولا با وزن بالا به دنیا می آید. علل وزن بالای نوزاد هنگام تولد را می توان چاقی مادر و بیماری دیابت در او ذکر کرد. از دیگر عوامل بزرگ بودن جنین پسر، زایمان های متعدد، بارداری طولانی مدت، سابقه نژادی یا همان عامل وراثتی زایمان در خانواده و به دنیا آوردن نوزاد با وزن بالای چهار کیلوگرم است که در مادران دیابتی اگر نوزاد بیش از ۴ کیلو و ۵۰۰ گرم وزن داشته باشد، باید عمل سزارین انجام شود تا از خطر فلج دائمی شبکه بازویی نوزاد به سبب گیر کردن شانه نوزاد موقع تولد و شکستن استخوان ترقوه و سفال هماتوم و از مرگ او جلوگیری شود.

دیابت مادر در دوران بارداری، اغلب به درشت شدن جنین و سخت شدن زایمان منجر می شود. در این موارد بیشتر با انجام سزارین، از مشکلات پیشگیری می کنند. از مشکلات بارداری که بیشتر به سزارین منجر می شود، جنین درشت است. گاهی به دلایلی جنین بسیار بزرگ می شود و در زایمان، وزن آن به چهار کیلو گرم یا بیشتر می رسد. مشکلاتی که درشت بودن جنین برای مادر ایجاد می کند متعدد است، از جمله اینکه احتمال افتادگی مثانه و اختلال در تنظیم دفع ادرار بیشتر می شود؛ همین طور ممکن است در ادامه بارداری و پس از آن مادر دچار کمر درد شود. اما مهمترین مسئله، مشکلاتی است که حین زایمان برای مادر و جنین ایجاد می شود. از جمله اینکه ممکن است در زایمان طبیعی جنین در عبور از کانال زایمانی آسیب ببیند، مثلا شانه اش گیر کند و به اعصاب دست و بازویش آسیبی برسد و دچار شکستنی استخوان کتف یا بازو یا فلج دست شود. همینطور ممکن است آسیب به سر و شکستگی جمجمه ایجاد شود . از دیگر مشکلاتی که برای مادر پیش می آید این است که ممکن است دچار پارگی کانال زایمانی و خونریزی شدید شود. تمامی این موارد باعث می شود که ما به فکر پیشگیری بیفتیم. اما آیا می توان این مسئله را تشخیص داد و در صورت تشخیص چگونه از این مشکلات پیشگیری کنیم؟ قبل از تشخیص بزرگی جنین باید عواملی را که به این مسئله منجر می شود، مورد توجه قرار داد. یکی از مهم ترین عوامل، دیابت مادران است که اغلب به درشت شدن جنین و سخت شدن زایمان منجر می شود. در این موارد بیشتر با انجام سزارین قبل از شروع درد زایمانی، از مشکلات پیشگیری می کنند. از علل دیگر درشتی جنین می توان به درشتی پدر و مادر اشاره کرد که در اندازه نوزاد تأثیر دارد. همین طور در مواردی که حاملگی دوم به بعد باشد یا سن بالا، یا چاقی مادر و یا گذشتن از موعد زایمان هم از علل دیگر آن است. همینطور اگر مادر سابقه زایمان نوزاد دیگری با وزن بالا داشته باشد، احتمال درشت شدن جنین بعدی بیشتر می شود.

اما چطور می توان درشتی جنین را تشخیص داد؟

از راه های تشخیصی که امروزه زیاد استفاده می شود استفاده از سونوگرافی است که متخصص رادیولوژی با استفاده از اندازه گیری دور سر، دور شکم و طول استخوان ران و با استفاده از جداول کامپیوتری وزن جنین را حدس می زند. متأسفانه این روش در تعیین وزن جنین های درشت چندان کارآمد نیست و زیاد اشتباه می شود. از دیگر روش های تخمین وزن جنین، استفاده از معاینه بالینی و تجربه معاینه کننده است که صحیح تر از اندازه گیری با سونوگرافی است، اما این روش در مادران چاق چندان دقیق نیست. به هر حال پس از تخمین وزن جنین و تطابق آن با لگن مادر(که در معاینه لگنی از سوی متخصص زنان انجام می شود) در صورت لزوم به سزارین اقدام می شود تا از آسیب های جنینی یا آسیب به مادر جلوگیری شود. آنچه از نظر علمی تأیید می شود اقدام به سزارین در جنین های بالای ۵ کیلوگرم در مادران عادی و بالای ۴/۵ کیلوگرم در مادران دیابتی است. در غیر اینصورت برای زایمان طبیعی (که از سزارین بسیار کم عارضه تر است) با استفاده داروهایی که دردهای زایمانی ایجاد می کنند، اقدام می شود و در صورت بروز مشکل در سیر زایمان، سزارین انجام می شود. میزان مرده زایی در آخرین ماه بارداری با چاقی مادر ارتباط مستقیم دارد که این پدیده در مادران دیابتی تقریبا دو برابر است و همین عامل سبب وزن زیاد نوزاد می شود. رشد جنین وابسته به فراهم بودن مواد غذایی است کاهش یا افزایش مصرف گلوکز (قند) از سوی زن باردار، رشد جنین را تحت تأثیر قرار می دهد. به طور کلی، وزن جنین در سه ماهه اول بارداری تعیین می شود. رشد غیر مطلوب جنین در سه ماهه اول بارداری، همراه با کاهش رشد او در ادامه بارداری و زایمان زود رس در ۲۳ تا ۲۴ هفتگی است.  ۲۵ تا ۶۰ درصد کمبود وزن جنین با توجه به نژاد و وزن و قد مادر طبیعی است. عوامل خطر ساز در اثر کمبود وزن جنین به سبب عواملی همچون بیماری مادر در طول دوران بارداری مانند سرخجه، سیتومگالو ویروس و برخی ناهنجاری های رحمی مادر است. یکی دیگر از علل کم وزنی جنین، وجود اوره یا پروتئین در ادرار مادر است. میزان مرده زایی در آخرین ماه های بارداری با چاقی مادر ارتباط مستقیم دارذ که این پدیده در مادران دیابتی تقریبا دو برابر است و همین عامل سبب وزن زیاد نوزاد می شود. بیماری های مزمن یا ناهنجاری های مادر زادی، سبب تأخیر در رشد و نمو جنین می شود. عوامل مربوط به غدد درون ریز و کم کاری بعضی غدد درون ریز مثل تیروئید، هیپوفیز، سبب تأخیر در رشد جنین می شود.عوامل روانی هم سبب کم اشتهایی و به دنبال آن موجب تأخیر در رشد جنین می شود. سن باداری مادر با وزن جنین ارتباط مستقیم دارد و اگر نوزاد نارس باشد، به مراتب مراقبت و نگهداری او توسط مادر مشکل تر می شود.

بهداشت دهانی خوب مادر و کودک

دوران بارداری و اولین سال زندگی کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار است، به گونه ای که می بایست در این دوران مراقبت ویژه ای از مادر و نیز کودک در بدو زندگی کرد. بهداشت دهانی شما بخش مهمی از بهداشت عمومی شماست بهداشت دهانی خوب نه تنها از مشکلات دهانی در طول بارداری جلوگیری می کند بلکه سلامت کودک متولد شده را نیز تحت تأثیرقرار می دهد.

تغذیه :

داشتن رژیم غذایی متعادل جهت تأمین مقادیر صحیح مواد غذایی برای مادر و کودک الزامی است. آنچه که در طول ۹ ماه دوران بارداری خورده می‌شود، تکامل جنین از جمله دندان هایش را تحت تأثیر قرار می دهد. دندان های کودک در فاصله ماه سوم و ششم بارداری شروع به تکامل می کند در نتیجه دریافت مقادیر کافی مواد غذایی مخصوصا کلسیم، پروتئین، فسفر، ویتامین آ،ب ودی ضروری است. برداشته شدن کلسیم مورد نیاز کودک از دندان های مادر در طول دوران بارداری افسانه ای بیش نیست. منبع تأمین کلسیم کودک از رژیم غذایی مادر می باشد نه دندان های مادر در  صورتی که میزان کلسیم موجود در مواد غذایی کافی نباشد، بدن آن را از ذخیره استخوانی تأمین می کند. مصرف مقادیر کافی لبنیات که منبع اولیه تأمین کلسیم هستند یا مکمل های غذایی که پزشک تجویز می کند تضمین کننده تأمین کلسیم مورد نیاز در طی دوران بارداری می باشد.

رژیم غذایی و پوسیدگی دندانی:

درطول دوران بارداری بسیاری از مادران تمایل به مصرف میان وعده های غذایی دارند اگرچه این یک تمایل طبیعی است ولی صرف میان وعده های حاوی کربوهیدرات زمینه را برای شروع پوسیدگی محیا می سازد مراحل تشکیل پوسیدگی با ایجاد پلاک آغاز می‌شود که در واقع این پلاک همان لایه چسبناک غیرمرئی از باکتری های مضر می باشد که دائما روی سطوح دندانی  تشکیل می‌شود . باکتری، قند و نشاسته باقیمانده در محیط دهان را تبدیل به اسید می کند اسید مینای دندان را تخریب می کند. هرچقدر مواد قندی بیشتر در محیط دهان باقی بماند. اسید به مدت طولانی تر در مجاورت میانی دندانی قرار می گیرد. پس از حملات مکرر اسیدی، پوسیدگی دندان ایجاد می شود .

یک رژیم غذایی متعادل می بایست دنبال شود یعنی این رژیم غذایی متعادل باید دربرگیرنده ۵ گروه عمده غذایی باشد:

۱- نان، غلات و دانه های مشابه

۲- میوه

۳- سبزیجات

۴- گوشت قرمز، ماهی، گوشت سفید و جایگزین های پروتئینی

۵- شیر، ماست و پنیر

تا حد امکان در مقابل میل به میان وعده ها بطور دائم مقاومت شود و درصورتی که نیاز به این میان وعده ها ، مواد غذایی را انتخاب کنید که برای مادر و کودک مغذی می باشد مانند : میوه خام ، سبزیجات و محصولات لبنی پیروی از دستورات پزشک و رژیم غذایی پیشنهادی وی بهترین اقدام می باشد.

ژنژیویت ( التهاب لثه):

پلاک به جا مانده در روی سطوح دندانها می تواند منجر به التهاب لثه، قرمزی لثه، تضعیف لثه و تمایل به خونریزی آن گردد. این علائم تحت عنوان ژنژیویت نام برده می‌شود و می تواند منجر به بیماری های جدی پریودنتال شود که لثه و استخوان را تحت تأثیر قرار می دهد و در نهایت باعث لقی دندان شود. در طول دوران بارداری سطح هورمون های بدن مادر به طور چشمگیری افزایش می یابد. ژنژیویت شایع در طول ماه دوم تا هشتم بارداری ممکن است منجر به ایجاد لثه قرمز ، متورم یا ضعیف شود که به هنگام مسواک زدن دندان ها تمایل به خونریزی دارد این حساسیت یک پاسخ تشدید شده به پلاک دندانی می باشد و به دنبال افزایش سطح پروژسترون ایجاد می‌شود. به منظور جلوگیری از این مشکلات ممکن است دندانپزشک توصیه به جرمگیری منظم در طول سه ماه دوم بارداری یا ابتدای سه ماه سوم کند. در صورت مشاهده هر گونه تغییر دهانی در طول بارداری می بایست به دندانپزشک مراجعه نمود.

رعایت بهداشت دهانی بطور روزانه:

جهت پیشگیری از پوسیدگی دندانی و بیماری های پریودنتال، مسواک زدن دقیق دندان ها دوبار در روز یا خمیر دندان حاوی فلوراید توصیه می‌شود. سطوح بین دندانی روزانه به وسیله نخ دندان تمیز می‌شود. به این منظور لازم است از دندانپزشک خود درخواست نمائید که روش صحیح مسواک زدن و استفاده از نخ دندان را آموزش دهد.

مراقبت دندانپزشکی حرفه ای :

در طول دوران بارداری مراجعه منظم به دندانپزشک جهت معاینه دهانی و جرمگیری دندان ها توصیه می‌شود. به عنوان بخشی از سابقه دندانپزشکی خود، دندانپزشک خود را مطلع سازید که باردار هستید یا تمایل دارید به زودی باردار شوید. دندانپزشک خود را از هرگونه تغییر در سلامت، داروهای مصرفی یا هرگونه دستور خاص پزشکی آگاه سازید. درصورتی که از بابت تأثیر داروها ، درمان یا رادیوگرافی برروی بارداری نگران هستید، آن را با پزشک و دندانپزشک خود مطرح سازید. مشکلات دندانی که در طول دوران بارداری ، درمان شده رها می شوند می توانند مشکلاتی را برای مادر و جنین به دنبال داشته باشد.

پس از تولد

دندان های کودک :

اولین سری از دندان های کودک به نام دندان های شیری از حدود ۶ ماهگی پس از تولد شروع به رویش می کند. اغلب کودکان یک سری کامل دندانی که شامل ۲۰ دندان شیری می باشد در ۳سالگی دارا هستند. دندان های شیری مستحکم و سالم کمک کننده کودک در جویدن راحت غذا، یادگیری در صحبت کردن واضح، خندیدن و یا زیبایی بیشتر خواهد بود. در عین حال کمک می کند به صورت کودک فرم و شکل مناسب پیدا می کند. بعضی اوقات والدین و اطرافیان متوجه این نکته نیستند که دندان های کودک به محض اینکه در حفره دهان ظاهر شود مستعد پوسیدگی هستند. پوسیدگی در کودکان گاهی تحت عنوان پوسیدگی های زودرس کودکی خوانده می‌شود که می تواند منجر به تخریب دندان های کودک شود و هنگامی دیده می‌شود که دندان های کودک بطور دائم در معرض محلول های قندی در طی دوره زمانی طولانی قرار می گیرد، مانند: شیر (حتی شیر مادر) آب میوه و سایرمحلول های شیرین اما خوشبختانه باید دانست که این پوسیدگی های دندانی قابل پیشگیری هستند.

مراقبت دهانی کودک :

با رعایت یکسری نکات ساده می توانید سلامت دهانی کودک خود را تضمین کنید  هرگز اجازه ندهید که کودک شما درحالی که بطری شیر، آب میوه یا مایعات شیرین و یا پستانک آغشته به مواد قندی یا عسل را در دهان دارد به خواب برود. در فاصله زمانی بین غذا خوردن کودک یا زمان خواب کودک از پستانک کاملا تمیز و عاری از هرگونه ماده شیرین که توسط دندانپزشک یا متخصص اطفال توصیه شده استفاده نمایید .

مراقبت های دهانی کودک را از سنین پایین شروع کنید:

لثه های کودک را با یک دستمال مرطوب کوچک یا یک گاز تمیز بعد از هر وعده غذایی تمیز کنید. بعد از رویش اولین دندان شروع به مسواک زدن دندان کودک به وسیله آب نمایید، در صورت تمایل به استفاده از خمیر دندان قبل از ۲ سالگی ابتدا با دندانپزشک مشاوره کنید. درصورتی که به هنگام رویش دندان ها، کودک دچار درد و آزردگی لثه می باشد، لثه را با یک گاز یا دستمال کوچک مرطوب ماساژ دهید . دندانپزشک یا متخصص اطفال احتمالا پستانک، حلقه مربوط به رویش دندان ها یا وسیله مخصوصی را تجویز خواهد کرد.

تنظیم اولین معاینه دندانپزشکی کودک تا قبل از تولد یک سالگی :

که در نتیجه آن رابطه مناسبی بین کودک و دندانپزشک ایجاد خواهد شد. علاوه بر اینکه احتمال وجود پوسیدگی و سایرمشکلات بررسی می‌شود، دندانپزشک روش صحیح مسواک زدن روزانه دندان های کودک را آموزش می دهد و نیز میزان فلوراید مورد نیاز کودک را مشخص می نماید. با شروع زود هنگام معاینه دندانپزشکی به کودک خود کمک خواهید کرد که عادات مناسب دندانی را برای تمام مدت زندگی پایه ریزی کند.

معاینه منظم دندان های کودک:

به محض رویش اولین دندان کودک، لب کودک را به طور منظم کنار زده و دندان را از نظر هرگونه تغییری موردبررسی قرار دهید. در صورت مشاهده لکه سفید یا رنگی بر روی دندان ها به دندانپزشک مراجعه کنید.

اطلاعات خود را در ارتباط با روش های پیشگیری از پوسیدگی های زودهنگام دندانی در کودکان با افراد دیگری که احتمال دارد شما را در این راستا یاری دهند، درمیان بگذارید.

برای داشتن یک بدن سالم داشتن دندان ها و لثه های سالم ضروری است. از زمانی که بچه ها دندان های شیری دارند تا وقتی که دندان های دائمی خواهند داشت شما می توانید با مراقبت مناسب درخانه ، رژیم غذایی متعادل و ویزیت های مرتب دندانپزشکی به بچه ها کمک کنید تا از یک بهداشت دهانی مناسب بهره مند شوند.

اولین ملاقات کودک شما با دندانپزشک:

دندان های شیری کودکان شما مهم هستند. دندان های شیری سالم و محکم به کودکان درجویدن غذایشان و تلفظ صحیح کلمات کمک می کند، همچنین دندان های شیری فضا را دردهان برای دندان های دائمی حفظ می کنند. وقتی که یک کودک متولد می‌شود، معمولا ۲۰ دندان شیری در داخل لثه شکل گرفته است.به طور متعارف، وقتی که کودک بین ۶ ماهگی تا ۱ سالگی است چهار دندان قدامی شروع به رویش می کنند. بیشتر بچه ها دندان های شیریشان تا ۳ سالگی کامل می‌شود. متأسفانه، پوسیدگی دندانی می تواند به محض اینکه دندان ها در دهان ظاهر می شوند اتفاق بیفتد . این مسأله بسیار مهم است که والدین از این اتفاق جلوگیری کنند، زیرا پوسیدگی دندان های شیری ممکن است برای دندان های مخفی خطرناک باشد. عوامل و شرایط کمی لازم است تا شرایط نامناسب برای پوسیدگی دندانی ایجاد شود. اولین مرحله تشکیل پلاک: ((پلاک یک لایه نازک بودن رنگ و چسبنده از باکتری که روی دندان ها شکل می گیرد )). وقتی که شکر و نشاسته در غذا یا نوشیدنی ها با پلاک ترکیب می شوند، اسیدی تولید می کند که به مینای دندان حمله می کند. تکرار حمله اسیدی می تواند باعث شکست مینا و در نهایت سبب ایجاد پوسیدگی شود.

شما می توانید به جلوگیری از پوسیدگی دندانی با چکاپ دندان های کودکانتان از سنین پایین کمک کنید. اولین معاینه مفید و سودمند دندانپزشکی در شش ماهگی در زمان رویش اولین دندان های شیری است نه دیرتر. از اولین جشن تولد کودک اولین معاینه دندانپزشکی را در این سنین برای کودکی سالم در نظر داشته باشید. در طول معاینه دندانپزشکی به شما نشان می دهد که چگونه دندان های کودکتان را تمیز کنید و در مورد نیاز به فلوراید توضیح می دهد. همچنین محصولات مناسب برای مراقبت از دندان ها را توصیه می کند. دندانپزشک مشکلاتی نظیر پوسیدگی دندان های قدامی ناشی از شیشه شیر و عادات بد نظیر مکیدن انگشت شست را بررسی می کند. اگر شما کودکی نوپایی دارید که چکاپ دندانپزشکی نداشته است به کودک توضیح دهید که دندانپزشک یک دکتر مهربان است که برای مراقبت از دندان ها کمک می کند. پوسیدگی دندانی اغلب اتفاق می افتد روی سطوح جونده دندان های خلفی. خبر خوش این است که سیلنت ها می توانند یک محافظ قوی علیه پوسیدگی دندان ها عرضه کنند.

چه چیزی سبب پوسیدگی دندانی می‌شود؟

دندان های شما با یک لایه چسبنده از باکتری پوشانده می‌شود که پلاک نامیده می‌شود. پلاک باکتری هایی از قند و نشاسته موجود در غذا به عنوان منبع انرژی استفاده می کند. باکتری شکر یا نشاسته را به نوعی اسید خطرناک تبدیل می کند که به مینای دندان حمله می کند اگر برای ۲۰ دقیقه یا بیشتر این حمله به طور مکرر تکرار شود می تواند باعث شکست مینای دندان شود و به این صورت پوسیدگی اتفاق می افتد.

سیلنت ها چه چیزهایی هستند؟

سیلنت ها مواد پلاستیکی هستند که معمولا سطوح جونده دندان های خلفی (مولرها و پری مولرها) به کار برده می شوند. این زرین های پلاستیکی در داخل شیارها و فرورفتگی های سطوح جونده دندان های خلفی باند می شوند و به عنوان یک سد محافظ مینا در برابر پلاک و اسید عمل می کنند.

چرا سیلنت ها ضروری هستند؟

وقتی که دندان های خلفی در حال رویش هستند سوراخ ها و شیارها در سطح جونده مینای دندان شکل می گیرند و تمیز نگه داشتن این شیارها غیرممکن است زیرا موهای مسواک نمی تواند به داخل آنها نفوذ کند، سوراخ ها و شیارها مکان های امن و راحت و مناسبی برای مخفی شدن پلاک ها و خورده های غذا هستند. در حقیقت بیشتر پوسیدگی ها در نواحی شیارها و سوراخ ها اتفاق می افتد و دندان های خلفی به شدت استعداد این شکل از پوسیدگی را دارند . با قرار گرفتن یک لایه از سیلنت روی سطح شیارها و فرورفتگی ها پلاک و مواد غذا از دندان دور نگه داشته می‌شود بنابراین ریسک پوسیدگی کاهش پیدا می کند.

چگونه سیلنت ها به کار برده می شوند؟

سیلنت کردن دندان ها معمولا فقط چند لحظه طول می کشد. دندانی که قرار است سیلنت شود تمیز می‌شود و براس سطح جونده شرایطی ایجاد می‌شود که سیلنت بتواند خوب به دندان بچسبد. پس سیلنت ها نقاشی می‌شود روی مینای دندان وبه طور مستقیم با دندان باند می‌شود. گاهی اوقات سطح سیلنت با دستگاه لایت کیور سخت می شود.

طول عمر سیلنت ها چقدر است؟

تا وقتی که سیلنت سالم باقی بماند، سطح دندان از پوسیدگی محافظت می‌شود. سیلنت ها زیر فشار جویدن نرمال معمولا سال ها خوب باقی می ماند، و اگر مجددا نیاز شود تعویض می شوند. در طول معاینات دندانپزشکی، دندانپزشک وضعیت سیلنت را بررسی می کند و درصورتی که لازم باشد سیلنت کردن را تکرار می کند.

چگونه سیلنت ها با سایر روش های کنترل پوسیدگی هماهنگ می شوند؟

عامل کلیدی در پیشگیری از پوسیدگی دندان این است که ۲ بار در روز مسواک زده شود با خمیر دندان فلوراید دار در مورد معاینه دندانپزشکی با کودک مثبت صحبت کنید و حقیقت امر را شرح دهید.خدمات دندانپزشکی پیشگیرانه مانند درمان های فلوراید سیلنت (یک سردفاعی که سطح جونده دندان های خلفی را در برابر پوسیدگی محافظت می کند) وقت و پول را ذخیره می کند و دندان را محافظت می کند. اطلاعات محرمانه برای یک معاینه دندانپزشکی خوب و مثبت: اجازه ندهید هیچ کس به کودک شما داستان های ترسناک در مورد ویزیت دندانپزشکی بگوید. اجازه ندهید کودکتان متوجه اضطراب شما در مورد رفتن به نزد دندانپزشک شود.

برای قرار ملاقات دندانپزشکی به کودکتان رشوه ندهید. هرگز از یک ویزیت دندانپزشکی به عنوان تنبیه یا تهدید استفاده نکنید. سعی کنید که معاینه دندانپزشکی کودکتان یک بیرون رفتن لذت بخش باشد. یک برنامه خوب تنظیم کنید با مسواک کردن دو بار در روز دندان هایتان، استفاده از نخ دندان و تمیز کردن بین دندان ها، با یک رژیم غذایی صحیح و ملاقات مرتب با دندانپزشک.

کارهای ممنوعه در ماه آخر بارداری

حتما شما هم به بسیاری از خانم های باردار برخورد کرده اید که به دنبال این هستند که چه کارهایی را نباید در ماه آخر بارداری انجام دهند و همچنین در ماه های آخر بارداری باید منتظر چه پیشامدهایی باشند. به همین دلیل به گفتگو با رقیه رحیمی، کارشناس مامایی پرداختیم و درباره کارهایی که مادران نباید در ماه آخر بارداری انجام دهند و همچنین پیشامدهای طبیعی این دوره که نباید نگرانشان باشند پرسیدیم و آن ها را برایتان لیست کردیم. خانم رحیمی اعتقاد دارد که همه خانم های بارداردر ماه های آخر بارداری به ویژه در یک ماه آخر، باید معاینه پیش از زایمان و بارداری خود را هفته ای یک بار به صورت منظم انجام داده و پیگیر آن باشند و می گوید: ((این پیگیری به این دلیل لازم است که مادر از نظر پره اکلامپسی و کنترل وزن مورد معاینه قرار بگیرد. خانم هایی هم که متقاضی زایمان طبیعی هستند، از هفته سی و هشتم به بعد باید معاینه شوند تا مشخص شود وضعیت لگن و دهانه رحمشان برای این نوع زایمان مناسب است یا نه. خانم ها در این زمان باید به علائم خطر مانند کاهش یا عدم حرکت جنین، خونریزی، آبریزش و علائم فشار خون توجه زیادی داشته باشند.))

این کارشناس مامایی به کارهایی اشاره می کند که خانم های باردار نباید در ماه های آخر بارداری انجام دهند که این کارها به ترتیب زیر هستند:

۱- دور مسافرت رفتن را خط قرمز بکشید:

در ماه آخر توصیه می شود که خانم ها مسافرت نروند و یا در صورت رفتن به مسافرت، ترجیحا به جایی بروند که به محل درمانی نزدیک باشد تا اگر مادر دچار مورد اورژانسی و یا خونریزی شد، فورا به آنجا مراجعه کند و تحت درمان قرار بگیرد. همچنین اگر خانم های باردار با ماشین شخصی شان به مسافرت می روند، بهتر است جایی بروند که فاصله درمانگاه ها و یا بیمارستان ها در جاده کم باشد.البته ما توصیه می کنیم که مادران باردار تا جایی که امکان دارد به مسافرت نروند حال چه ضروری باشد و چه غیر ضروری. چون در ماه آخر بارداری حرکت های زیاد باعث زایمان زودرس می شود و ممکن است جنین و مادر به خطر بیفتد.

۲- پیاده روی فراموش نشود:

خانم های بارداری که زایمان طبیعی در پیش دارند باید در ماه آخر، پیاده روی سبک داشته باشند تا احساس کشش و درد عضله نداشته باشند. همچنین ورزش کردن در ماه آخر بارداری مانعی ندارد به شرطی که پرش و جهش در آن نباشد.

۳- فعالیت و کار زیاد ممنوع: 

خانم ها نباید در ماه آخر بارداری فعالیت و کار سنگین انجام دهند.

۴- خانم های شاغل کمی به خود استراحت دهند: 

خانم های شاغل بهتر است در محیط کار زیاد سرپا نباشند و ساعت کاری شان را کم کنند. خانم هایی که کارشان ایجاب می کند پشت میز بنشینند،نباید زیاد در حالت نشسته بمانند و هر ۲ تا ۳ ساعت یکبار باید ۱۰ دقیقه راه بروند.

۵- بدون برنامه ورزش نکنید:

خانم های بارداری ک ورزش می کنند باید به یاد داشته باشند فعالیت های ورزشی شان باید با برنامه ریزی باشد. همچنین همه حرکات ورزشی هم برای خانم های باردار مناسب نیستند و در واقع جزو حرکات ممنوعه به شمار می روند. خانم ها می توانند اطلاعات این حرکات ممنوعه را از مرکز مشاوره بارداری دریافت کنند. اما به صورت کلی حرکات کششی و یا حرکاتی که جهش زیادی ندارند. برای خانم های باردار مناسب ترند.

۶- گرفتگی عضلات را دست کم نگیرید:  

همچنین گاهی کشش عضله ران و گرفتگی عضله های دیگر ممکن است در ماه آخر بارداری پیش بیاید که در بیشتر موارد طبیعی است و خانم ها نباید نگران باشند. اما در بعضی موارد ممکن است این گرفتگی ها نشانه کمبود کلسیم باشد که در خانم هایی که دیابت بارداری دارند بیشتر مشاهده می شود. بنابراین متخصصان باید آن را بررسی کنند.

رحیمی درباره اتفاقات طبیعی در ماه های آخر بارداری می گوید و به آن ها اشاره می کند:

۱- کم خواب و خوب نخوابیدن مادر: 

مادران در ماه آخر بارداری ممکن است به دلیل وزن زیاد اذیت شوند و به دلیل بزرگی شکمشان نتوانند راحت بخوابند که این اتفاقات کاملا طبیعی است. بنابراین باید غذاهایی با حجم کمتر و در وعده های بیشتر بخورند. علاوه بر آن باید حداقل ۲ ساعت فاصله بین شام تا خوابشان باشد و در زمان خواب هم چند بالش زیرسرشان بگذارند.

۲- کم شدن حرکت جنین:

کم شدن حرکت جنین در ماه آخر می تواند به دلیل کم شدن آب دور جنین باشد. در واقع از شدت و اندازه حرکت ممکن است کم شود اما از تعداد حرکات جنین نباید کم شود.

۳- دردهای لگنی و شکمی: 

در ماه آخر ممکن است رحم به سمت پایین کشیده شود و باعث دردهای لگنی و شکمی شود.

۴- تکرر ادرار و یبوست: 

از آن جایی که سر جنین به مثانه مادر فشار وارد می کند، ممکن است مادر دچار تکرار ادرار شود و همچنین یبوست در این ماه شدت پیدا می کند. برای پیشگیری از یبوست، مادران باید غذاهای فیبردار بخورند و به میزان کافی آب بنوشند و ورزش هایی را که طبق نظر متخصصین باید انجام می دادند را انجام بدهند.

۵- سرگیجه در هنگام ورزش و فعالیت: 

گاهی اوقات ممکن است خانم ها در حال ورزش کردن احساس سرگیجه کنند و یا از هوش بروند که این می تواند به دلیل عرق زیاد، کم شدن مایعات بدن و غلیظ شدن خون رخ بدهد.

۶- ترشحات بارداری: 

ترشحات بارداری هم در ماه های آخر بارداری طبیعی است. اما آبریزش بینی واژن و خونریزی واژینال به هیچ وجه طبیعی نیست و خانم ها باید فورا به بیمارستان منتقل شوند.

سه ویتامین مهم در دوران بارداری

لازمه داشتن یک کودک سالم، سالم بودن مادر است. بسیاری از ویتامین ها اثرات بسیار مهمی در بارداری مطلوب و سلامت مادر و جنین دارند. در بیشتر موارد تأمین این ویتامین ها از طریق رژیم غذایی مقدور است، اما در شرایط خاص از مکمل های ویتامین-مواد معدنی استفاده می شود. در این بحث به سه ویتامین اسید فولیک، ویتامین D و ویتامین A اشاره می شود.

اسید فولیک:

یکی از مهم ترین ویتامین ها در زمان بارداری (خاصه اوایل) و قبل از آن اسید فولیک است. اسید فولیک که فولات نیز نامیده می شود، یکی از ویتامین های گروه B است. این ویتامین عمدتا در سبزیجات برگ سبز مانند کلم و اسفناج، حبوبات و مغزها وجود دارد. اسید فولیک در تولید و تقسیم سلول ها از جمله سلول های قرمز خونی نقش دارد. کمبود اسید فولیک در زمان بارداری ممکن است باعث نقص لوله عصبی در جنین شود. نوزادان مبتلا به این بیماری ممکن است عمر کوتاهی داشته باشند و یا تا آخر عمر ناتوان باشند.

نقص لوله عصبی عمدتا در ۲۸ روز اول بارداری ایجاد می شود، زمانی که احتمال دارد مادر از بارداری خود بی اطلاع باشد. به همین دلیل مهم است که تمام زنان در سنین باروری به ویژه زنانی که قصد بارداری دارند اسیدفولیک کافی مصرف کنند.

مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها (CDC) توصیه می کند که تمام زنان در سنین باروری روزانه ۴۰۰ میکروگرم از این ویتامین دریافت کنند. مصرف مقدار کافی اسید فولیک ۳ ماه پیش از بارداری بسیار مهم است. مقدار توصیه شده در زمان بارداری ۶۰۰ میکروگرم در روز است که ۲۰۰ میکروگرم پیش از قبل از بارداری است.

ویتامین A: 

ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است که در کبد ذخیره می شود و برای رشد دستگاه های مختلف جنین مانند چشم، شش ها، استخوان ها و سیستم عصبی مرکزی لازم است. به علاوه این ویتامین به مقاومت در برابر عفونت ها نیز کمک می کند. این ویتامین در منابع حیوانی مانند تخم مرغ، شیر و جگر وجود دارد. پیش ساز این ویتامین نیز در میوه ها و سبزیجات یافت می شود. مقدار توصیه شده برای ویتامین آ، ۷۷۰ میکروگرم RAES (تقریبا ۲۵۶۵ IU) برای زنان باردار و غیر باردار است. ذخایر ویتامین A مادر به آسانی جوابگوی نیاز جنین است. کمبود ویتامین A در حیوانات می تواند باعث مشکلات جنینی شود، اما در انسان موارد مشابه دیده نشده است. از سوی دیگر دریافت بیش از حد ویتامین A در دوران بارداری خطرناک است. خانم هایی که از مشابه های ویتامین A مانند اکیوتان برای آکنه استفاده می کنند در خطر قرار دارند.

ویتامین D:

مقدار روزانه ۲۰۰ IU ویتامین D در بارداری و قبل آن توصیه می شود. مهم ترین نقش شناخته شده این ویتامین کمک به تعادل و جذب کلسیم است، اما اخیرا مطالعات نشان داده اند که در نمو مغز و دستگاه ایمنی جنین و پیشگیری از بسیاری بیماری های خود ایمنی مانند دیابت نوع ۱ و MS در سنین بعدی نیز نقش دارد. از سوی دیگر کمبود این ویتامین در مادر باردار خطر بروز فشار خون بالا و پرده اکلامپسی را افزایش می دهد. منابع غذایی ویتامین D بسیار ناچیز هستند، منبع اصلی ویتامین ماهی های چرب مانند ساردین و سالمون است. مقدار کمی نیز در تخم مرغ و کره وجود دارد. در بسیاری از کشورها مواد غذایی مانند شیر و مارگارین با این ویتامین غنی می شوند. قرار گرفتن در شرایط مناسب در معرض نور آفتاب به سنتز پوستی ویتامین D کمک می کند. حتما در مورد لزوم مصرف مکمل ویتامین D در این دوران با پزشک و متخصص تغذیه خود مشورت کنید.

یادآوری : 

در برخی موارد که تأمین نیازهای مادر از طریق رژیم غذایی امکان پذیر نیست، مصرف مکمل ضرورت دارد. با این حال حتما باید در مورد لزوم استفاده و مقدار آن با پزشک و متخصص تغذیه مشورت شود. توصیه می شود خانم هایی که قصد باداری دارند از دست کم ۳ ماه قبل به دریافت ریز مغذی ها بیشتر توجه کنند تا در حد امکان با سلامت کامل وارد دوران مهم بارداری شوند.

رفع نفخ شیر مادر

بسیاری از مادرها به خصوص مادرانی که برای بار اول تجربه مادر شدن را دارند با مشکل نفخ و دل درد نوزاد خود روبه رو هستند که این موضوع آن ها نگران و کلافه می کند. اما با رعایت چند نکته ساده در تغذیه و نوع شیردهی این مشکلات بر طرف خواهد شد.

برای آگاهی از چگونگی رفع نفخ شیر مادر با ما همراه شوید:

*باید توجه داشت که مادر از هر نوع تنوعی برای تغذیه خود بهرمند باشد نوزاد حدود ۲ ساعت بعد شیر را با همان طعم مواد غذایی توسط مادر می نوشد که گاهی موادی مانند: شیر، حبوبات، غذاهایی مانند: قرمه سبزی، کله پاچه، جگر شیر را نفاخ کرده و نوزاد را در هضم شیر با این تنوع طعم و مزه دچار اشکال می کند.

*رعایت بهداشت فردی مادر و شستشو سینه در هرنویت شیردهی که باید با آب گرم انجام شود.

*نوشیدن عرق نعناء توسط مادر به طور مداوم و به صورت شربت شده با عسل بعد از هر وعده غذا برای از بین بردن نفخ شیر مادر مفید بوده و همچنین نوزاد را با طعم عرق نعناء از طریق شیر مادر آشنا می کند.

*دمکرده ی یک قاشق چایخوری رازیانه و یک قاشق زیره که با عسل شیرین شده باشد و به صورت روزانه دو مرتبه بعد از نهار و شام تنها باعث افزایش شیر می شود بلکه باعث درمان نفخ و دل پیچه نوزاد خواهد شد.

*مادر ترنجبین و گرامیداب شفا و عرق گاو زبان کوهی + عرق نعنا وعرق تقویت معده و سقز خام(عِلْک) می‌تواند استفاده نماید.

*پرهیز از سرما و دو هوا شدن، و حذر از سرخ‌کرده.

*در حد امکان موقع شیر دادن سر بچه را بالاتر از تنه در بغل قرار دهید.

*بعد از شیردهی سینه و شکم بچه را روی شانه چپ خود قرار دهید. و به آرامی بین دو شانه نوزاد ضربات بسیار آرام وارد کنید تا هوای خورده شده به این وسیله از دهان خارج شود.

*مادر از مصرف غذاهای نفاخ مثل حبوبات، سیر و پیاز در وعده غذایی به مقدار کم استفاده کند و بخصوص قبل از مصرف حبوبات آن را به مدت ۱۲ ساعت در آب بخیسانید، سپس آب آن را دور بریزید و بپزید.

*چون سیر در شیر مادر شیرده نفوذ می کند مادر شیرده به آن توجه نماید و به هنگام شیردهی نوزاد از مصرف سیر و پیاز جداً خودداری فرمائید.

*از مصرف ادویه جات تند در غذاها مثل فلفل به مقدار خیلی کم استفاده نماید.

*در هرنوبت شیردهی مادر سعی نماید به مقدار نیاز به بچه شیر دهد و از پرخوری بچه بپرهیزد.

*بچه را گرسنه نگه ندارید تا هنگام شیر خوردن پرخوری نکند.