در مقابل کنجکاوی های جنسی کودکان چگونه رفتار کنیم؟

کنجکاوی های جنسی

کودک به محض این که توانایی بدنی پیدا می کند، در جسم خود به اکتشاف می‌پردازد. دستهایش را به کار می اندازد و اعضای بدنش را لمس میکند و نیز وقتی کسی او را قلقلک می‌دهد یا لمس و نوازش میکند، لذت می برد. این لمس کردن و نوازش ها بخشی از آموزش جنسی کودک به حساب می آیند. از طریق همین آموزش هاست که کودک دریافت عشق و محبت را می آموزد. اگر کودکی خواهر یا برادر نداشته باشد، این کنجکاوی بیشتر تشدید می شود. نکته اساسی این است که بدانیم کنجکاوی جنسی در کودکان طبیعی است. این کنجکاوی در حدود ۳ تا ۴ سالگی در قالب دستکاری و در سنین بالاتر در قالب بازی خود را نشان می دهد. حال سوال اینجاست که والدین در مقابل این رفتار ها چگونه واکنش نشان دهند. در ادامه به مرور این نکات می پردازیم.

راهکارهایی که والدین می‌توانند برای کنترل کنجکاوی های جنسی کودکان شان انجام دهند، عبارتند از:

  •  خارج ساختن او از محیط نا مناسب خود به خود رفتار او را اصلاح می کند. چراکه نیمی از اصلاح رفتار کودک به معنی اصلاح محیط اطراف او می باشد. بنابراین به طور نامحسوس مراغه به خلوت های چنین کودکان باشید.
  •  کودک را در موقعیت هایی که با کودکان دیگر تنها بماند، رها نکنید.
  •  کودک را از سایر کودکانی که در حال کنجکاوی جنسی هستند، دور کنید.
  •  پوشاندن لباس مناسب به کودک مثل شلوار و کمربند می تواند راهکار خوبی باشد.
  •  به کودک آموزش دهیم که بدن خصوصی است و دیگران حق دست زدن به او را ندارند.
  •  ایجاد فضاها و سرگرمی های مناسب و مشغول سازی او هم می تواند یک عامل مهم باشد.
  •  ورزش و ارتباط عاطفی مناسب مادر با او هم می‌تواند شانس این مسئله را کاهش دهد.
  •  به کنجکاوی های جنسی کودکان با توجه به رشد ذهنی و سن آنان پاسخ مناسب دهید.
  •  والدین باید مراقب رفتارهای جنسی خود باشد.
  • عدم برخورد نامناسب با کودک مثل تحقیر کردن سرزنش کردن و به ویژه تنبیه بدنی بسیار مهم است.

بچه ها می خواهند توجه شما را جلب کنند آنها را درک کنید.

شما هم می توانید تجربیات خود درباره کنجکاوی های جنسی کودکان را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی نیز پیگیر خبرهای ویکی بیبی باشید.

نقاشی های کودکان

نقاشی های کودکان

طرح ها و خطوطی که کودک رسم می کند در حقیقت آینه ای است که روح او در آن نمایان می شود. به همین دلیل است که روانشناسان ماهر، با مشاهده نقاشی های کودک، می توانند افسردگی احتمالی و حتی مشکلات روحی او را بفهمند. مهم آن است که نقاشی های کودک، توسط پدر و یا مادر او تعبیر و تفسیر نشوند. در بسیاری از مواقع، والدین خود را جای روانشناسان قرار داده و از نقاشی های فرزندانشان و یا روحیات او، تعابیر و تفاسیر نادرستی را ارائه می دهند. طبیعی است که نداشتن اطلاعات لازم برای شناخت خطوط و طرح ها و نیز واکنش غیر قابل اجتناب والدین در تعابیر خوش بینانه از روحیات فرزندشان به این برداشت های اشتباه کمک می کند. در نقاشی های کودک علاوه بر مشکلات روحی آن، رؤیاهایشان نیز به چشم می خورد. آرامش کودک، رابطه او با والدین و دنیای اطرافش در خطوط و طرح هایی که می کشد، به وضوح پیداست. فشاری که او به هنگام نقاشی کردن به نوک مداد وارد می آورد، انتخاب رنگ ها و نحوه کشیده شدن خطوط بر روی کاغذ، همه و همه مجموعه ای از الفبا محسوب می شوند که کودک به وسیله آنها سعی در نشان دادن سوژه مورد نظرش دارد. بنابراین نقاشی، دنیایی از بیان احساسات و عواطف است که بی تردید باید مورد تشویق قرار گیرد.

چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها: 

  • آویزان کردن نقاشی های کودک بر روی دیوار اتاقش، نوعی تشویق است.
  • خوب نقاشی کردن اهمیت چندانی ندارد. آنچه مهم است استفاده کودک از رنگ های مختلف و توانایی او در به کار گرفتن مداد برای رسم خطوط بر روی کاغذ سفید است.
  • دکتر VOLPI، روانشناس اطفال می گوید: باید کودک را به هنگام کشیدن اولین نقاشی هایش مورد تحسین و تشویق قرار داد. حتی اگر خطوطی که کشیده هیچ شباهتی به آنچه که قصد کشیدن آن را داشته است، ندارد.
  • هرگز او را مورد انتقاد و یا سرزنش قرار ندهید. کودک را با سؤالات خود گیج و خسته نکنید.
  • نباید تصور کرد که همیشه نقاشی های او معنی و مفهومی خاص دارند. اگر از یک کودک سه ساله بخواهیم که در مورد نقاشی هایش، که با خطوطی در هم برهم و عجیب کشیده شده اند، توضیح بدهد، او به محض تمام شدن نقاشی، پاسخ دقیقی خواهد داد. اما کودک خیلی زود فراموش می کند که چه موضوع جالب توجهی او را وادار به کشیدن نقاشی کرده است.
  • به هر حال آنچه که باید مورد توجه والدین قرار گیرد، موقعیت شناس بودن و نه اصرار کردن است. یعنی اگر بخواهند بفهمند که در ذهن فرزندشان چه می گذرد، باید کنار او بنشینند و نظاره گر نقاشی کشیدن او باشند.

نقاشی کودکان هدف دار نیست، آنها را آزاد بگذارید.

برای یک کودک سه ساله مشکل است که مداد را بردارد و با هدف کشیدن یک شیء خاص نقاشی کند. او در واقع از این کار لذت می برد. سؤالات پی در پی و یا درخواست های بیشمار بزرگسالان، برای کشیدن سوژه های مورد نظر آنها، کودک را دچار سردرگمی و نوعی محرومیت می کند. به عبارت دیگر، این رفتار سبب آن می شود که او احساس کند آزاد نیست در برخی از موارد، والدینی که توقع زیادی از فرزندشان دارند، با دیدن نقاشی نامفهوم کودک، احساس ناامیدی کرده و حتی آن را ابراز نیز می کنند:( این چیه که کشیدی؟ اصلا قشنگ نیست، معلوم نیست چی میخواستی بکشی و …) این عبارات ممکن است آنچنان کودک را نسبت به کشیدن نقاشی زده و بی میل کند، که حتی تا مدت های طولانی حاضر به گرفتن مداد در دستش نشود.

بنابراین باید کودک را کاملا آزاد بگذاریم تا هر آنچه که خودش می خواهد، با هر رنگی بکشد و آزادانه احساسات و هیجانات روحی خود را بر روی کاغذ رسم کند. با چند خط در هم شروع می شود و به شکل و طرح ختم می گردد. هیچگاه نباید سعی کنیم از همان ابتدا به کودک بفهمانیم که برای کشیدن آدم و یا درخت و هر چیز دیگری، باید طرح کاملا دقیق باشد. او از همان آغاز، قادر به کشیدن اشکال مشخص و واضح نیست. کشف و تسلط کودک در نقاشی، به تدریج و با گذشت ماه ها به دست می آید. اولین عکس العمل کودک به هنگام گرفتن مداد با هدف نقاشی کردن، شبیه به آنچه که در اولین برخوردش با غذا داشته است، می باشد.

از همان حدود ۹-۸ ماهگی، او در می یابد که با تغییر واقعیاتی که در برابر او قرار گرفته اند، قادر به دخالت بر روی آن ها است. زمانی که مقداری از غذا از بشقابش بیرون ریخته و سفره را لک می کند، اشکالی نقش می بندد که برای کودک قابل توجه است. مادر ممکن است از کثیف شدن سفره ناراحت شده و حتی کودک را مورد سرزنش قرار دهد، اما اگر بداند که همین لکه هاست که نخستین اشکال را به او می آموزند، برخوردش تغییر خواهد کرد. رنگ غذاهای مختلف نیز، شروعی برای آشنایی با رنگ هاست.

در سن یک تا دو سالگی، کودک نقطه و خط می کشد. 

در حدود یکی دو سالگی، او فقط مداد را فشار می دهد. گاه آنقدر این عمل را تکرار میکند که ورق سوراخ سوراخ می شود. کودک در واقع شروع به اثر گذاشتن از طریق نقاط، خطوط و عاملات می کند. با ضربه زدن بر روی کاغذ، شور و شعف خاصی در خود احساس می کند. طبیعی است که او پس از این کشف جالب، فقط به ورق و دفتری که مادر در اختیارش قرار داده بسنده نمی کند. می خواهد بر روی هر سطحی که پیدا می کند نقاشی و خط بکشد. مشکل از اینجا شروع می شود، با او چه باید کرد؟ راه حل مناسب آن است که چند جای خاص را برای نقاشی او آزاد بگذاریم. برای مثال می توان چند مقوا و یا کاغذ بزرگ سفید را بر روی دیوار اتاقش و یا دیواره کمد چسباند، طوری که به راحتی بتواند بر روی آنها خط بکشد. بعد از مدتی باید مقوا و یا کاغذ را عوض کرده و مجددا کاغذ سفید بچسبانید. معمولا نمی توان سن خاصی را، که از آن زمان بتوان به کودک دفتر و مداد رنگی (با نوک گرد نه تیز) داد، مشخص نمود. اما در حدود ۱۸ تا ۲۴ ماهگی، اغلب کودکان نسبت به این امر تمایل نشان می دهند. طبیعی است که والدین کودک، تنها کسانی هستند که می توانند زمان شروع نقاشی را، بر حسب علاقه او تعیین نمایید.

در سن ۳ تا ۴ سالگی، کودک شروع به کشیدن چهره می کند.

بعد از اولین نقاشی هایی که به شکل خطوط دایره وار و فنر مانند می کشد، رسم دایره آغاز می شود. کودک به زودی می فهمد که دایره شبیه به صورت است و به همین دلیل داخل آن چشم و دهان می کشد و در ادامه برای آن دست و پا رسم می کند. چهره از نظر کودک، محور اصلی شخصیت وجودی یک نفر است.

در سن ۶-۵ سالگی، جزئیات در نقاشی کودکان بیشتر به چشم می خورند.

در این سن، کودکان می توانند جزئیات چهره را به اندازه کافی در نقاشی هایشان مشخص کنند. با این حال، آنان هنوز قادر به کشیدن چهره به صورت نیم رخ نیستند.  

تنبیه بدنی، آری یا نه؟

با توجه به اینکه کودک مفهوم اطاعت را درک نمی کنند هر کاری که انجام می دهد یا برای آن است که از انجام دادن آن لذت می برد یا اینکه دوست دارد دیگران را از طریق آن خوشحال کند بنابراین از به کار بردن جملاتی نظیر تو باید این کار را انجام بدهی فهمیدی یا نه یا اینکار همیشه توسط هیچ وقت حرف گوش نمیکنی بزار بابات بیاد می دونم چه بلایی سرت بیارم خودداری کنید به جای تهدید یا زبانی کوش و با کلماتی محبت آمیز همه چیز را برای او توضیح دهید اینکه چرا باید آن کار را انجام دهد و یا چرا باید فلان کار را انجام ندهد.

در بسیاری از مواقع متاسفانه پدر و مادر نارضایتی خود از زندگی و یا مشکلات احتمالی آن را بر سر فرزندانشان خالی می کنند حال آنکه آنها هیچ گناهی ندارند و نیاز به احساس امنیت و محبت دارند تنبیه بدنی کودک رفتاری که والدین با فرزندان خود در پیش می‌گیرند تا حد زیادی تابع رفتاری ست که والدین آنها در دوران کودکی با آنها داشته اند برخی از والدین با این اعتقاد که بچه را با حرف نمی‌توان تربیت کرد از شیوه کتک زدن استفاده می کنند. به نظر نمی‌رسد که این روش نقش موثری در تربیت کودکان داشته باشد زیرا در موارد بسیاری مشاهده می شود که چنین کودکانی علارغم تهدید  و تنبیه کودک به رفتارهای ناپسند خود ادامه می‌دهند. بررسی های به عمل آمده بر روی نوجوانانی که به جرم  اعمال خلاف دستگیر می‌شوند نشان می‌دهد که بسیاری از آنها از دوران طفولیت خود خاطره های تلخ کتک خوردن و نبود آرامش در محیط خانواده را دارند. اگر واقعاً نگران تربیت فرزندانتان هستید قبل از هر چیز فضای آرام را برای آنها فراهم کنید فضایی که کودک در آن عشق و محبت را ببیند و احساس کند که دیگران نیز او را دوست دارند اگر می خواهید فرزندتان به شما احترام بگذارد ابتدا شما باید به او احترام بگذارید حال آنکه کتک زدن خشونت و شقاوت را به او می آموزد و علاوه بر این کودک را در جبهه دفاعی قرار داده و سبب پرخاشگری و لجاجت او می گردد. تنبیه بدنی از عشق و علاقه درونی کودک نسبت به والدین کاسته و به جای آن کینه را جایگزین می‌سازند

یکی از مهمترین نکات تربیتی که باید والدین همیشه آن را به خاطر داشته باشند الگوسازی برای کودک است پدر و مادر باید نقشه راهنما را در تربیت کودک داشته باشد تجربه نشان داده است که وارد شدن از راه توصیه و تحسین و تشویق بسیار موثرتر از تنبیه بدنی است برای مثال اگر کودکی نمی خواهد بخوابد به خاطر تهدید و کودک او را وادار به خوابیدن نخواهد کرد اما والدین باید با لحنی مهربان و آرام به او بگویند که اگر اصرار بر خوابیدن او دارند به دلیل آن است که او را دوست دارند و می خواهند همیشه سالم باشد و رشد طبیعی داشته باشد بسیار دیده می‌شود که هنگامی که کودک شیء گرانقیمت و ارزشمندی را می شکند والدین با داد و فریاد و در غالب موارد با کتک زدن سعی در فهماندن اهمیت موضوع به کودک دارند حال آنکه کودک خود به شدت ناراحت شده و خودش را در درون سرزنش می کند گاه آنچنان وحشت زده می‌شود که حتی احتیاج به دلداری هم دارد. پدر و مادر می‌توانند با گفتن جملاتی نظیر خیلی حیف شد چون این بشقاب را واقعاً گران خریده بودیم همان اثری را که مورد نظرشان است به کودک انتقال دهند اما در صورتی که بچه بزرگتر است و همه چیز را می فهمد و مثلاً با پرت کردن و شکستن اشیای مختلف سعی در آزار و اذیت والدین دارد می توانید با خرید مجدد آن با پول قلک کودک او را متوجه ناپسند بودن عمل او و عواقبی که در پی دارد گردانیم

۱٫ حد و مرزها را یعنی باید ها و نباید ها را به تدریج برای کودک مشخص کنیم

۲٫ همیشه از جملات خوب و تشویق کننده استفاده کنید

۳٫ آنچه را که می‌خواهید کودک بفهمد تکرار کنید و اگر باز هم آن را نفهمید باز هم تکرار کنید

۴٫ بیش از حد کودک را محدود نکنید نکن ها و دست نزن ها را کمتر کنید و

۵٫ اگر به کودک می‌گوید فلان کار را نباید انجام دهی در مواقع دیگر نباید نظرتان را عوض کرده و به کودک اجازه انجام آن را بدهید زیرا بدین ترتیب او هرگز حد و مرزها را نخواهد شناخت.

۶٫ هیچگاه کودک را از گرگ و دیو و چیزهای وحشتناک نترسانید

۷٫ هرگز کودک را در حضور دیگران سرزنش نکنید

۸٫ برای تنبیه کودک او را در اتاق زندانی نکنید زیرا بدین ترتیب کودک خود را واقعاً در یک زندان می بیند

۹٫ از تهدیدهایی که انجام نخواهیم داد و اصولا غیر قابل انجامند استفاده نکنید

۱۰ برای تنبیه کردن کودک می‌توانید از راه‌هایی مانند جریمه کردن او از طریق محروم ساختن او از بردن به پارک و بازی با همسالان در صورتی که واقعاً به دان عمل می‌کنیم استفاده کنید اما همیشه به یاد داشته باشید که با رد شدن از راه تصویر بسیار موثرتر است

اگر نباید می‌گوید باید همیشه سر حرفتان بمانید و در هیچ شرایطی آن را باید نکنید و تسلیم نشوید.

آیا لذت همه آن چیزیست که به آن نیاز داریم؟

آیا لذت همه آنچیزیست که به آن نیاز داریم؟

جایگاه ارزشهای اخلاقی در زندگی کجاست؟



شما هم می توانید نظرات خود در این باره را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید.

ترک عادتهای بد

امروز هم با یک ویدئوی آموزشی دیگر در خدمت شما هستیم این ویدئوی آموزشی در یک جمله درباره جایگزینی عادت های بد با عادت های خوب است. همه ما عادت های خوب و بد بسیاری داریم که گهگاه موجب شرمندگی ما در روابط اجتماعی مان می شوند، یا اگر هم اینطور نباشد حداقل در تنهایی خودمان ممکن است باعث ناراحتی خودمان شوند. ابتدا با این نکته شروع میکنیم که عادت ها چگونه شکل می گیرند. به سادگی می توان گفت که ۲ مرحله برای ایجاد هر عادتی وجود دارد:

  1. تکرار
  2. تقویت مثبت

حتما این ضرب المثل را شنیده اید که می گویند:

ترک عادت موجب مرض است.

فارغ از شوخی نهفته در این ضرب المثل می توان یک حقیقت علمی را در پشت آن نهفته دید و آن این نکته است که به قانون پایستگی عادت ها مشهور شده است به عبارت ساده تر می توان اینگونه گفت که:

عادت ها از بین نمی روند، بلکه فقط از شکلی به شکل دیگر تغییر می یابند.

بنابراین چاره ای نداریم جز اینکه عادتهای بد خودمان را با عادت های خوب جایگزین کنیم. حال سوال اینجاست که چگونه؟ پاسخ در یک فرمول چهار مرحله‌ای نهفته است که با هم مرور می کنیم:

  1. عادت های بد خودتان را بنویسید
  2. انگیزه ی خودتان را برای ترک آن عادت بنویسید
  3. عادت خوبی را که دوست دارید جایگزین آن عادت وقت بشود بنویسیم
  4. از دوستانتان کمک بگیرید

شما هم می‌توانید تجربیات مثبت و منفی خود را در ترک و یا جایگزینی عادت های بد خودتان یا فرزندانتان در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه وی کی بیبی باشید.

چگونه فرزندانی کنجکاو تربیت کنیم؟

در این پست با یک ویدئوی آموزشی دیگر در خدمت شما هستیم و امیدواریم که به قدر کافی در تربیت فرزندانمان الهام‌بخش باشد. بسیاری از ما آرزوهایی داریم مثلا درباره تحصیلات یا شغل خودمان که به آنها نرسیده ایم و حالا که فرزند دار شده ایم، می خواهیم فرزندانمان به آن آرزو ها برسند و شاید بتوان گفت که به آرزوهای ما برسند! به این ترتیب شخصیت فرزندانمان را نادیده می گیریم و سعی می کنیم از اینها چیزی را بسازیم که خودمان دلمان می خواهد. تجربه نشان داده که به این ترتیب هیچ پاسخ مثبتی در زمینه ی موفقیت فرزندانمان نخواهیم گرفت. شاید بتوان در یک جمله گفت که آنها را به حال خودشان رها کنید! خودشان میدانند چه طور با دنیای اطرافشان هماهنگ شوند. پس از سر راهشان بریم کنار!



شما هم می‌توانید تجربیات خود درباره تربیت فرزندانی کنجکاو و پژوهشگر را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه کیفیت باشید. شاد و تندرست باشید. ویکی بیبی، مهربان مثل مادر.

روانشناسی رشد

روانشناسی

هرگاه فردی نسبت به دنیای بیرونی خودش کنش و واکنشی از خود نشان دهد می‌گویند رفتاری از او سر زده است. علم روانشناسی به مطالعه ریشه ها و نتایج این رفتار می ‌پردازد.

روانشناسی رشد

روانشناسی رشد علمی ست که جریان تحولات و تغییرات جسمی ذهنی عاطفی اجتماعی و اخلاقی فرد را در طول عمر رشد بررسی می کند

عوامل موثر در رشد کدامند؟

برخی از دانشمندان که بر رشد مرحله ای کودک تاکید دارند معتقدند که اساس آن تداوم رشد مرحله ای تحت تاثیر عوامل همگانی زیستی و ژنتیکی صورت می‌گیرد گروه دیگر از زبان شناسان که تنها به تداوم تدریجی رشد در تمام دوران زندگی فرد معتقد می‌گویند که اساس آن عوامل اجتماعی و تجارب آدمی است که تعیین کننده تغییرات رشد در است همچنین اعتقاد دارند که حاصل یادگیری کودک است

هدف های روانشناسی رشد کدامند؟

  •  تعیین و بررسی مقیاس های مناسب برای هر یک از مراحل رشد در دوره های مختلف زندگی مثل اینکه در یک سالگی کودک باید قادر به راه رفتن باشد در ۲ سالگی باید قادر به تکلم باشد قبل از راه رفتن سینه خیز رفتن را تجربه نموده باشد این موارد تحت عنوان مقیاس مناسب برای سنین ۱۱ تا ۲ سالگی می باشد
  •  با تعیین نسبت های مناسب برای هر یک از مراحل رشد مانند ارتباط قد کودک با سن زمانی کودک می توان میزان رشد بدنی و عقلی او را تعیین نمود بدین معنا که کودک به هنجار و سالم در هنگام تولد از طول قد ۴۲ تا ۵۵ سانتیمتر برخوردار است به همین نسبت در سنین ۱ سالگی ۲ سالگی تا چه میزان به رشد و تحول دست یافته که از نظر قد و وزن تطابق در رشت مشاهده می گردد و می توان طول قدم را در بزرگسالی حجم تعیین مراحل مختلف رشد می‌توانند در درک و فهم اصلی مانند تفکر و تخیل و یادآوری رفتارهای دوران کودکی تا مرحله ی نوجوانی و بلوغ و بزرگسالی موثر باشد
  •  اطلاع از نیازها کاستی ها و شایستگی ها
  • شناخت کودکان و نوجوانان در سنین مختلف
  • پی بردن به چگونگی تفاوت‌های روشنی بین فردی
  •  توضیح و تفسیر الگوهای رفتاری
  •  اطلاع از مراحل رشد و برنامه ریزی برای آموزش و پرورش
  •  یکی از مزایای مطالعه و هدفم این است که می توان کودک غیر عادی را از کودک هادی شناسایی کرد و به درمان پرداخت

به نظر شما آگاهی از روانشناسی رشد چه کمکی می تواند به بهبود و ارتقای زندگی خانواده ها کند؟ نظرات خود را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه ویکی بیبی باشید.

راهکارهای موفقیت در اقتصاد خانواده

راهکارهای موفقیت در اقتصاد خانواده تنها محدود به خانواده‌های مرفه و ثروتمند نیست. این علم برای اقشار کم‌درآمد که اتفاقا دخل و خرجشان همخوانی ندارد کاربرد‌های بیشتری خواهد داشت. از نکات قابل توجه در اقتصاد خانواده این است که افزایش درآمد، لزوما به معنی بهبود معاش خانواده نیست بلکه افزایش درآمد احتمالا افزایش هزینه‌ها را هم به ‌دنبال خواهد داشت. بنا بر این شیوه مدیریت هزینه ‌هاست که هنر گردانندگان اقتصاد خانواده را آشکار می‌کند.

خانواده‌ها بر خلاف برخی از سیاست مداران نمی‌توانند هنگام مواجهه با کمبود بودجه ‌شان یک متمم بودجه بیاورند و هزینه‌های اضافی را حذف کنند، بنابراین باید قادر باشند هزینه‌ها را مدیریت کنند و نباید فعالیت‌های اقتصاد خانواده را شوخی و سرگرمی دانست بلکه باید با جدیت و برنامه‌ریزی دقیق آنها را پیگیری کرد. این بدان معناست که تمام اعضای خانواده موظفند از سیاست‌های اقتصادی خانواده در جهت پیشبرد اهداف آن تبعیت کنند.

همان طور که در خانواده، والدین باید مدیریت تعادل بهداشتی، روانی و اجتماعی را اعمال کنند، در بحث هزینه‌کردن و ایجاد تعادل اقتصادی بین دخل و خرج نیز نیاز به مدیریت است. راهکارهای پیشنهادی برای دوام و قوام اقتصاد خانواده در ادامه به صورت خلاصه خواهند آمد:

  • برنامه‌ریزی برای آینده اقتصاد خانواده:بی‌شک برنامه‌ریزی برای آینده زندگی در تمامی خانواده‌ها مطرح است. توجه به نیازهای آتی خانواده و همچنین شناخت فرصت‌ها و تهدیدهای اقتصاد خانواده در این راستا اهمیت دارد. این کار برای تمام اعضای خانواده مفید خواهد بود. می‌توان جلسات خانوادگی را روی این موارد متمرکز کرد.
  • انجام مشاوره‌های اقتصادی:  بعضاً خانواده‌ها در مدیریت اقتصادی خود از توان لازم برخوردار نیستند و یا اینکه با مسائل و مشکلاتی مواجه می‌شوند که به تنهایی از عهده آنان بر نمی‌آیند. امروزه منابع و مراجع بسیاری با موضوع اقتصاد خانواده وجود دارد. برگ برنده، شناخت مرجع شایسته و مراجعه به آن و کسب مشاوره صحیح است. از منابع بالقوه اطلاعات و مشاوره می‌توان به دوستان و آشنایان، اقوام، اعضای خانواده، همکاران شغلی و… اشاره کرد.
  • افزایش سطح دانش اقتصادی خانواده:  ابتدایی‌ترین مرجع برای افزایش سطح دانش و آگاهی و به روزماندن، کتاب‌ها و نشریات است. ارائه آموزش‌های لازم به فرزندان و ارتقای سطح عمومی دانش اقتصادی خانواده می‌تواند زمینه خوبی برای تصمیم‌گیری‌های صحیح اقتصادی باشد.
  • روحیه همکاری بین اعضای خانواده:تعامل مناسب بین اعضای خانواده و همچنین اولویت‌بندی نیازهای اقتصادی سبب تقویت و سلامت اقتصاد خانواده می‌شود.

تا چه حد خودتان را مقید به رعایت این راهکارها برای بهبود زندگیتان می دانید؟ آیا تلاش کرده اید که این مفاهیم را به فرزندانتان هم آموزش دهید؟ شما هم می توانید تجربیات خودتان در این باره را در پایین همین صفحه با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه ویکی بیبی باشید.

کیو کیو، پیس پیس

امیدواریم با شنیدن داستان کوتاه سیب زمینی و اژدها از مجموعه بیبی تی وی لحظات خوشی را در کنار فرزندان خود داشته باشید. با ما همراه باشید.


 


 

شما هم می توانید تجربیات خود را با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه ویکی بیبی باشید.

روزی که آبی رفت

امیدواریم با شنیدن داستان کوتاه سیب زمینی و اژدها از مجموعه بیبی تی وی لحظات خوشی را در کنار فرزندان خود داشته باشید. با ما همراه باشید.


 


 
شما هم می توانید تجربیات خود را با دیگر خانواده ها به اشتراک بگذارید. در شبکه های اجتماعی هم همراه ویکی بیبی باشید.